مباحث حقوق بشر و درگیری های مسلحانه


از حقوق بشر :
بیان اول :
اقدامات مقابله به مثل مسلحانه و حقوق بشر :
ممکن است به هر دلیل ، یکی از طرف ها ، در مقابله با اقدامات نظامی – تسلیحاتی مشروع طرف دیگر و بجای اقدامات نظامی – تسلیحاتی متقابل مشروع ، دست به حمله نظامی به هدف های غیر نظامی بزند و یا در مقابله با اقدامات نامشروع نظامی – تسلیحاتی طرف دیگر و بجای اقدامات نظامی – تسلیحاتی متقابل مشروع یا طرح مسوولیت بین المللی عامل اقدامات نامشروع ، هدف های غیر نظامی طرف دیگر را مورد حمله نظامی قرار دهد .
در چنین وضعیت هایی ، اقدامات مقابله به مثل مسلحانه ، به رغم اختلاف نظر در مورد مشروعیت و یا عدم مشروعیت توسل به آن در جریان درگیری های مسلحانه ، اعم از بین المللی یا غیر بین المللی ، حداقل در آن بخش که مربوط به حمایت از هدف های غیر نظامی و نیز مجروحان ، بیماران و اسیران جنگی می شود ، ممنوع است و حتی جنایت جنگی محسوب می شود .

بیان دوم :
از حقوق بشر :
اقدامات مقابله به مثل مسلحانه ، همچون درگیری مسلحانه ، از شیوه های سنتی اعمال قدرت و توسل به زور توسط کشورها است . اینگونه اقدامات که در درگیری های مسلحانه بین المللی کشورها را در مقابل یکدیگر ، و در درگیری های مسلحانه غیر بین المللی ، کشورها را در مقابل گروه های مردمی مسلح قرار می دهد ، پی آمد اعمال خلاف و نامشروع ارتکابی از جانب یکی از طرف های درگیری مسلحانه است .
هدف از چنین اقداماتی ، مجازات طرف متخلف و یا اجبار طرف متخلف به قطع اعمال متخلفانه و نامشروع و یا بطور کلی ، رعایت حق و اقامه عدل و جبران خسارات احتمالی است .

بیان سوم :
راهبری و هدایت درگیری های مسلحانه :
هدف های نظامی و غیر نظامی :
تفکیک میان هدف های نظامی و غیر نظامی به عنوان یکی از اصول حقوق بشر دوستانه در هدایت درگیری های مسلحانه نقش بسیار اساسی دارد ، چرا که هدف های نظامی می توانند مورد تهاجم و تخریب قرار بگیرند ، در حالیکه هدف های غیر نظامی ، اعم از افراد و اموال غیر نظامی ، مصون از هرگونه تهاجم و تخریب هستند .